100

Wczoraj ze względu na spotkanie z Darkiem Lemańskim, musiałem zrezygnować z wyjazdu na wzgórze Saur-Mogiła. Jednak była tam koleżanka z redakcji makeyevka.ru . Poniżej przedstawiam wam jej artykuł.

6JVA_k0dieE
Tuż przed Dniem Obrońcy Ojczyzny Makiejewczanie odwiedzili groby na wzgórzu Saur-Mogiła, gdzie złożyli kwiaty i oddali hołd poległym w lecie 2014 roku.

109 97

Dziś delegaci Makiejewczan pod przewodnictwem pierwszego zastępcy szefa administracji miasta Larisa Tolstykinoy, członkowie rodziny zmarłego żołnierza batalionu “Wostok” Igora Alpatieva i jego towarzysze broni przybyli na Saur-Mogiła dla upamiętnienia bohaterskich mieszkańców Makiejewki i złożyli kwiaty na ich grobach.

PeT3wlvPWE4 99
… Miał zaledwie czterdzieści siedem lat. Kochający mąż i ojciec. Wraz z wybuchem wojny, Igor Alpat’ev nie chciał trzymać się na uboczu, jako prawdziwyn syn ojczyzny stanął do walki w jej obronie.

T4yIRJArN-g OKo8EhS_UDA

“Na początku nikomu nic nie powiedział . Po prostu zadzwonił i powiedział mi, że poszedł do służby w batalionie “Wostok”. Dzień przed jego śmiercia zadzwoniła córka Igora mówiąc, że ma złe przeczucia,że tata już nie wróci. Powiedziałam jej, żeby była spokojna- wszystko będzie dobrze, tata jest przecież dzielny. Następnego dnia nie odbierał telefonu…
Trwała już bitwa, która zabrała nam Igora”- ze łzami w oczach mówi Natalia Alpatieva, żona Igora.
Igor Alpat’ev zmarł 28 lipca. Po czterdziestu dniach ich ciała przeniosiono na miejsce ich śmierci, na miejsce ich ostatniej bitwy.

bpFy4gyrViE 104
… jest luty 2015 roku, o złowieszczej przeszłości wciąż przypominają resztki pocisków, spalone wraki pojazdów opancerzonych i czołgów, strzępy mundurów… Blady świt pochłania kopiec , wiatr szepcze swoją pieśn, a w sercach zebranych wciąż płacze tęsknota. Ból, cisza, wspomnienie o tych, którzy oddali życia, abyśmy mogli żyć.
Na zaśnieżonym grobie leży rząd wieńców, spoczywają świeże kwiaty przynoszone przez pamiętających. Rodzina Alpatieva i Larissa Tolstykina z ciężkim sercem kładzie pęk czerwonych goździków. Żołnierze oddziału “Berkut” – Paweł Minakov i Victor Ushakov oddają w powietrze salwę z karabinów. Cześć i chwała… .

aQ3KgydpFXw T4yIRJArN-g

Wojna trwa dalej, jednak Donbas nie zapomina, nie zapomni o wszystkich bohaterach tej ziemi, którym nikt walczyć nie kazał. Dlaczego odeszli? Sól tego kraju. Wzgórze jest i będzie miejscem pamięci, jednym z wielu.Wojna trwa dalej, giną bohaterowie. Lecz kopce, groby to tylko symbole-prawdziwie doceniamy ich w sercach i zapomnieniu kiedy zapalamy znicze. Światło dla poległych.
Na miejscu wznosimy flagę, za wolność….
Nasza historia …
W czasie Wielkiej Wojny Ojczyźnianej wzgórze “Saur-Mogiła” stało się miejscem krwawych walk pomiędzy wojskami niemieckimi i rosyjskimi. Jest to najwyższe wzniesienie Donbasu o wysokości 277 metrów, znajduje się około 80 kilometrów na wschód od Doniecka

107 0S3gWZobfx8

Bitwa pochłoneła kilkadziesiąt tysięcy istnień po obu stronach. Po wojnie mieszkańcy ufundowali pomnik upamiętniający poległych. Od tej pory miejsce stało się punktem pamięci do którego zmierzali nie tylko weterani, ale każde pokolenie pamiętające o tych dzielnych ludziach. Chylimy czoła przed kamiennymi głowa na szczycie Saur-Mogiła…
W 2014 roku historia się powtarza, wzgórze przechodzi kilkukrotnie z rąk do rąk pochłaniając kolejne istnienia-żywiąc się śmiercią. W sierpniu sztandar Donieckiej Republiki Ludowej na stale powiewa na wzgórzem, lecz dookoła zniszczenie… a bohaterscy obrońcy na zawsze pozostali na tej ziemi…na swym stanowisku.

100 102

Autor: Jewgeniia Martyniuk

Fotografie: Ирина Байдацкая

 

Wasze komentarze

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>